Over

Bart als kleine peuter, wat zag ik er toen zo lief uit. Ahum...

Mijn naam is Follens Bart, 24 jaar en geboren in het jaar 1985 in de West-Vlaamse stad Kortrijk waar nu nog steeds mijn roots liggen. Ik werd geboren op een besneeuwde winterdag, toen dachten velen dat ik een nieuwjaarskindje ging worden maar iedereen had het mis want op 2 januari zag ik het levenslicht. Na een tijdje door te brengen in het moederhuis mocht ik samen met mijn Mama, Papa en zusje Elke naar huis toe. Toen ik thuis kwam en alles terug op zijn plooi, geïnstalleert was werd ik verwend en vastgenomen door iedereen van de familie.

Ook mijn zusje was zo gelukkig met haar klein broertje en zeker toen ik na een aantal jaartjes klaar was voor mijn eerste jaar op school! Jaren verstrijken, mensen worden ouder en ook ik kwam al snel uit de pampers. Beetje later zat de handigheid er al in! Helpen met mijn papa in de tuin toen de tuin heraangelegd werd. Ook later wilde ik meehelpen en dingen demonteren en terug ineen monteren alleen liep dat niet altijd van een leien dakje…

Ook wanneer ik eens besliste om iets te maken in hout in het kot van mijn papa vond ik alle gereedschap en als het niet goed ging klopte ik er maar op los en kwam papa dan kijken wat ik aan het doen was.

Ons papa was niet altijd goed gezint als ik weeral hout kapot gezaagt had en dan er toch niks mee was. Ook onschuldige dingen gebeurden in de jaren zoals oude Game Boy spelletjes in de houtstoof smijten en het doen verbranden gebeurde ook wel eens. En had ik er een reden voor.

Nee, niet altijd.

De kleuterjaren zijn een leuke herrinnering, ik denk dan aan het schoolfeest of mijn 1ste leerjaar bij Zuster Lut. Die ik jammergenoeg 2x mocht opnieuw doen en toen kwam het ook aan het licht dat mijn oogzicht niet helemaal super was en na onderzoek bleek dat ik een afwijking heb aan mijn linkeroog. Jammergenoeg heb ik van school moeten veranderen van gewoon onderwijs naar buitengewoon onderwijs want mijn Wiskunde was niet ook niet zo goed. Ik kwam terecht in De Bloesem waar ik de bosklassen beleefde, waar ik leerde proper schrijven en waar ik leuke tijd heb beleeft.
Na dit verstreken de jaren langzaam maar zeker en ging ik al snel richting de tienerjaren en waar ik dan moest kiezen wat ik wilde doen later dus gingen we naar het VTI in Kortrijk en schreven mijn ouders me in voor het 1ste beroeps leerjaar waar ik aanleg had voor metaal en hout.

Natuurlijk de goede student die ik was mocht ik al snel verder naar het 2de jaar en moest ik gelukkig niet kiezen maar kwamen alle takken van de richtingen aan bod het noemde dan ook nijverheidstechnieken. Toen ik moest kiezen had ik mijn twijfels maar dan toch gekozen voor Metaal en heb het mij nog niet beklaagt! Na het 3de en 4de jaar stond ik weer voor een keuze en koos ik de richting carrosserie, in het begin had ik er niet veel zin ook mijn klasmakkers waren niet de beste soort maar beetje bij beetje draaide ik bij en leerde ik spuiten, plamuur schuren, uitdeuken alles wat een echte carrossier nodig had.

Na mijn 6de jaar in Kortrijk en na het slagen van Geïntegreerde proef over Passieve Veiligheid, wilde ik echt nog een 7de specialisatie jaar doen in het VTI Roeselare. Het was rond deze tijd dat ik ook leerde om dan met een auto rond te rijden en na mijn 2x keer theoretische examen had ik mijn voorlopig rijbewijs en schreef ik me in voor een 40 rijlessen met een instructeur, het moet goed verlopen zijn want ik was geslaagd de eerste keer voor mijn praktische examen en kon ik nu ook de wegen onveilig maken. Jammergenoeg was dat ook het jaar(2001) dat mijn opa kwam te sterven van kanker, als ik soms aan hem denk and moest hij zien wat ik allemaal al bereikt heb zou hij zo trots zijn hé! Het is triest om de mensen die je liefhebt altijd te zien weggaan van het leven… We gingen altijd met de grootouders op vakantie maar dan echt bijna overal we gingen waren ze mee, Spanje, Frankrijk, Zwitserland zeg maar bijna half Europa.

Natuurlijk na de glorie dagen op school en na het beïndigen van mijn laatste schooljaar in Roeselare, trok ik mijn werkuitrusting aan en was het tijd om werk te beginnen zoeken. Interimbureau’s afgezocht, hier en daan solliciteren dankzij dit kan ik mijn telefoonnummer en bankrekeningnr onthouden want heb ze meerder malen ingevult tot ik er zot van werd. Gelukkig duurde het niet lang ik ik had mijn eerste job van de zovele. Na een aantal maanden was het al afgelopen en zat ik terug thuis naar de volgende uitdaging en ga zo maar door voor een goeie 2 jaar geloof ik. Tot ik bij de firma Sobinco aan kwam waar ik nu al toch bijna een jaartje werk met elke dag hetzelfde enthousiasme en toffe collega’s!

Hobby’s

- Computers, hardware alle zaken die er mee te maken hebben
– Webdesign (zoals deze site)
– Bezig houden met internetzaken, artikels lezen etc.
– Actualiteit, nieuws
– Sport, fitness
– Bioscoop filmpje meepikken
– Muziek beluisteren

kan wel nog eventjes doorgaan…
De functie van de website is beetje mij volgen met af en toe posten uit de actualiteit en dingen die ik interessant vind om te delen en dit kan van computer tot webdesign tot iets compleet anders. Dingen die mij interesseren zeg maar.

Ik vele jaren later...